آن شنیدستی که در فصل شتا در دهی بوران به پا شد چون بلاخان آن ده در اتاق گرم خویش فارغ از سرما و یا کم یا که بیشبالشش آکنده از پرها

《 نرم نرمک می رسد اینک بهار 》خوش به حالش هر که باشد مایه دار《 بوی باران ، بوی سبزه ، بوی خاک 》خوش به حالش هر که قرضش گشته پاکفارغ از اقساط وام از هر طرفمی زند چوگان بختش بر هدفخوش به حالش هر که در این